CJC-1295 NO DAC

Mechanizm działania Mod GRF 1-29

CJC-1295 NO DAC działa jako agonista receptora GHRH-R (Growth Hormone Releasing Hormone Receptor) — receptora sprzężonego z białkiem Gs zlokalizowanego na somatotropach przedniego płata przysadki. Aktywacja receptora uruchamia kaskadę cAMP/PKA, prowadząc do transkrypcji genu GH1 i uwalniania GH.

Cztery podstawienia aminokwasowe w pozycjach 2, 8, 15 i 27 sekwencji GHRH(1-29) chronią peptyd przed degradacją przez dipeptydylopeptydazę IV (DPP-IV) — enzym, który fizjologicznie inaktywuje natywny GHRH w ciągu kilku minut. Dzięki temu CJC-1295 NO DAC zachowuje aktywność biologiczną znacznie dłużej niż endogenny GHRH.

Struktura i modyfikacje Mod GRF 1-29

Natywny hormon uwalniający hormon wzrostu (GHRH) składa się z 44 aminokwasów, jednak już w latach 80. XX wieku wykazano, że pełną aktywność biologiczną wobec receptora GHRH-R zachowuje fragment obejmujący jedynie pierwsze 29 reszt aminokwasowych. Fragment ten, oznaczany jako GRF(1-29) lub somatorelina, stał się punktem wyjścia do projektowania analogów o zwiększonej stabilności metabolicznej. Nazwa „Mod GRF 1-29" została wprowadzona w celu odróżnienia zmodyfikowanego peptydu od niemodyfikowanego GRF(1-29), który w warunkach fizjologicznych ulega szybkiej degradacji enzymatycznej.

Cztery kluczowe podstawienia aminokwasowe nadają Mod GRF 1-29 odporność na proteolizę. W pozycji 2 alaninę zastąpiono D-alaniną, co chroni N-koniec łańcucha peptydowego przed cięciem przez dipeptydylopeptydazę IV (DPP-IV). W pozycji 8 asparaginę zamieniono na kwas asparaginowy, eliminując podatność na deamidację, czyli spontaniczną utratę grupy amidowej, która w roztworach o neutralnym pH prowadzi do utraty aktywności. W pozycji 15 wprowadzono modyfikację reszty alaninowej ograniczającą dalszą proteolizę w środkowym fragmencie łańcucha. Wreszcie w pozycji 27 metioninę zastąpiono leucyną, co zapobiega oksydacji grupy tioeterowej metioniny do sulfotlenku, czyli jednej z najczęstszych ścieżek degradacji oksydacyjnej peptydów.

Łącznie modyfikacje te wydłużają okres półtrwania z kilku minut (natywny GHRH) do około 30 minut, zachowując przy tym pełne powinowactwo do receptora GHRH-R i zdolność aktywacji kaskady cAMP/PKA w somatotropach. Dzięki temu Mod GRF 1-29 jest jednym z najczęściej wykorzystywanych analogów GHRH w badaniach nad osią somatotropową.

Przegląd badań naukowych

Odkrycie i charakteryzacja GHRH

Hormon uwalniający hormon wzrostu został zidentyfikowany w 1982 roku niemal jednocześnie przez dwa niezależne zespoły badawcze. Guillemin i współpracownicy wyizolowali 44-aminokwasowy peptyd o aktywności uwalniającej GH z guza trzustkowego osoby z akromegalią ektopową, publikując wyniki w czasopiśmie Science ^[1]. Równolegle Rivier, Spiess, Thorner i Vale scharakteryzowali 40-aminokwasową formę tego samego hormonu, publikując w Nature w tym samym roku ^[2]. Warto zaznaczyć, że Roger Guillemin otrzymał Nagrodę Nobla w 1977 roku za wcześniejsze prace nad hormonami podwzgórzowymi (somatostatyną i TRH), natomiast odkrycie GHRH nastąpiło pięć lat później i stanowiło osobny przełom w endokrynologii.

Badania nad analogami GHRH

Po zidentyfikowaniu natywnego GHRH szybko okazało się, że jego zastosowanie badawcze jest ograniczone przez niezwykle krótki okres półtrwania in vivo, wynikający z degradacji przez DPP-IV. Doprowadziło to do opracowania szeregu zmodyfikowanych analogów, w tym Mod GRF 1-29, zaprojektowanego specjalnie w celu zwiększenia odporności na enzymatyczny rozkład. Teichman i współpracownicy (2006) opublikowali w Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism pracę farmakokinetyczną, w której scharakteryzowano profil CJC-1295 pod kątem przedłużonej stymulacji osi GH/IGF-1, wykazując utrzymane podwyższone poziomy GH i IGF-1 przez kilka dni po podaniu wariantu z DAC ^[3].

W badaniach na modelach zwierzęcych Alba, Schally i Salvatori (2005) analizowali wpływ analogu GHRH na myszy z nokautem genu GHRH (model GHRH-KO), obserwując częściową odwracalność fenotypu niedoboru GH po poporodowym podaniu analogu GHRH. Wyniki wskazywały na zachowaną reaktywność somatotropów na stymulację receptora GHRH-R nawet w warunkach chronicznego deficytu endogennego GHRH ^[4]. Iranmanesh, Grisso i Veldhuis (1994) badali z kolei pulsacyjność sekrecji GH, dostarczając fundamentalnych danych o zachowanej, choć zmienionej, pulsacyjności sekrecji GH ^[5].

Synergia GHRH i sekretagonów GHS

Jednym z najbardziej istotnych odkryć w badaniach nad osią somatotropową jest efekt synergii między GHRH a sekretagonami GH (GHS). Bowers i współpracownicy w przełomowej pracy z 1984 roku opisali nowy syntetyczny heksapeptyd zdolny do specyficznego uwalniania GH z przysadki, zarówno in vitro, jak i in vivo ^[6]. Późniejsze badania wykazały, że jednoczesna stymulacja dwóch niezależnych szlaków sygnalizacyjnych, szlaku GHRH-R/cAMP/PKA (aktywowanego przez GHRH i jego analogi) oraz szlaku GHS-R1a/IP3/DAG (aktywowanego przez grelinę, GHRP-6 czy Ipamorelinę), prowadzi do wielokrotnie silniejszego uwalniania GH niż suma efektów każdego z peptydów osobno.

W badaniach na modelach zwierzęcych wielokrotnie potwierdzono, że kombinacja analogu GHRH z sekretagonem GHS generuje odpowiedź GH o amplitudzie 5 do 10 razy wyższej niż każdy z peptydów podany oddzielnie. Ta obserwacja stanowi podstawę naukową dla stosowania w protokołach badawczych blendów takich jak CJC-1295 NO DAC + Ipamorelin, łączących agonistę GHRH-R z agonistą GHS-R1a w jednej fiolce.

Rola DPP-IV w degradacji peptydów GHRH

Dipeptydylopeptydaza IV (DPP-IV, znana również jako CD26) to serynowa proteaza błonowa, która odcina dwuaminokwasowe fragmenty z N-końca peptydów posiadających prolinę lub alaninę w pozycji 2 łańcucha. Natywny GHRH(1-44) posiada alaninę w pozycji 2, co czyni go substratem DPP-IV i skutkuje degradacją do nieaktywnego fragmentu GHRH(3-44) w ciągu zaledwie kilku minut od uwolnienia do krwioobiegu. Lambeir i współpracownicy (2003) w obszernym przeglądzie szczegółowo opisali szerokie spektrum substratów DPP-IV, do których poza GHRH należą również GLP-1, GIP, NPY i wiele innych peptydów regulatorowych ^[7]. Podstawienie D-alaniny w pozycji 2 Mod GRF 1-29 skutecznie eliminuje rozpoznawanie przez centrum aktywne DPP-IV, ponieważ enzym ten wykazuje ścisłą stereoselektywność wobec L-aminokwasów.

Stabilność i warunki przechowywania

W formie liofilizowanej CJC-1295 NO DAC wykazuje wysoką stabilność w temperaturze -20°C, z dala od źródeł światła i wilgoci. Po rekonstytucji w jałowej wodzie roztwór należy przechowywać w temperaturze 2-8°C i zużyć w ciągu 30 dni. Dwie z czterech modyfikacji aminokwasowych w Mod GRF 1-29 zostały zaprojektowane specyficznie z myślą o stabilności chemicznej: podstawienie Met27→Leu eliminuje podatność na oksydację grupy tioeterowej metioniny do sulfotlenku metioniny, jednej z najczęstszych ścieżek spontanicznej degradacji peptydów w obecności tlenu, natomiast podstawienie Asn8→Asp zapobiega deamidacji asparaginy, która w roztworach o neutralnym pH zachodzi samoistnie w skali dni do tygodni. Dzięki tym modyfikacjom CJC-1295 NO DAC charakteryzuje się znacznie wyższą trwałością niż natywny GHRH zarówno w formie liofilizatu, jak i roztworu. Szczegółowe wytyczne dotyczące przechowywania peptydów omawiamy w artykułach Przechowywanie peptydów: liofilizaty i roztwory oraz O trwałości peptydów.

Przeznaczenie

Produkt jest surowcem chemicznym przeznaczonym wyłącznie do zastosowań badawczych, naukowych i analitycznych in vitro. Nie jest przeznaczony do użytku ludzkiego ani weterynaryjnego, w tym w celach diagnostycznych, terapeutycznych, profilaktycznych lub żywieniowych.

Obchodzenie się z substancją

• Pracuj w warunkach laboratoryjnych zgodnych z zasadami dobrej praktyki laboratoryjnej (GLP).
• Stosuj odpowiednie środki ochrony indywidualnej: rękawice nitrylowe, okulary ochronne, fartuch laboratoryjny.
• Unikaj wdychania pyłu oraz kontaktu ze skórą i błonami śluzowymi.
• Pracuj w dobrze wentylowanym pomieszczeniu.

Klasyfikacja regulacyjna

Produkt nie jest sklasyfikowany jako substancja niebezpieczna zgodnie z rozporządzeniem CLP (WE) nr 1272/2008. Oferowany jest jako odczynnik chemiczny w ramach obowiązujących w Unii Europejskiej przepisów dotyczących substancji chemicznych (REACH, CLP). Nie stanowi produktu leczniczego, suplementu diety, wyrobu medycznego ani kosmetyku w rozumieniu obowiązujących przepisów prawa.

Utylizacja

Substancję niewykorzystaną należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów chemicznych. W warunkach laboratoryjnych: neutralizować i utylizować wraz z odpadami laboratoryjnymi. Nie wylewać do kanalizacji.

Informacje regulacyjne

Produkt oferowany jest zgodnie z obowiązującymi przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi substancji chemicznych (REACH, CLP) oraz prawem polskim w zakresie obrotu odczynnikami chemicznymi i materiałami badawczymi. Pełne warunki sprzedaży oraz klasyfikacja produktu zawarte są w Regulaminie Sklepu.

Dokonując zakupu, Klient potwierdza zapoznanie się z powyższymi informacjami oraz akceptuje postanowienia Regulaminu.

Kontakt w sprawach bezpieczeństwa

W przypadku pytań dotyczących obchodzenia się z produktem lub informacji regulacyjnych: [email protected].